از الان شد بیست و دوی فوریه .. روزی که برا ما بلاگرا شاید خیلی آشناس :) یک و نیم سال یا بیشتر میشه که تقریبا روزمرگی ها و دغدغه هامو مینویسم .. بعضی وبلاگا هستن وقتی همون اول واردِشون میشی استایل نوشته ها و اون چینش قالب به چشمت میخوره ، خودم شخصا اون قالب و چینش های ساده رو همیشه خیلی خیلی بیشتر دوس داشتم نسبت به بقیه .. بعدِ اینا اون شیوه نوشته ها و حسی که توشون هست خیلی مهمه ، خیلی زیاد داریم از این نوع وبلاگا ولی چندتایی شون خیلی به آدم میچسبه خوندنشون ؛ بیست و دویِ فوریه هم از اینجور وبلاگاست که همون اول که میری صفحه اولش حسِ متفاوت نوشته ها رو متوجه میشی .
تو این چند وقته که میخونمشون از ناراحتی تا خوشحالیشون رو دیدم ، از رفتن و اومدناشون دیدم ، از پست هایِ یه خطی تا پستایِ طویل جذاب رو دیدم .. امیدوارم هیچ وقت تموم نشه این دیدن ها :)
نوشته های ادبی و اینا بلد نبودم و نیستم که بخوام بنویسم همین رو هم به زور انشایِ مزخرفم نوشتم :دی که بگم این روز برامون خیلی آشناس و خوشحالیم که بیست و دو رو داریم :)
برچسب:
نویسنده: پویا حسینیپور